.

มายกมือสารภาพตามหัวข้ออะคับ ^^;

มีเพื่อนมากรี๊ดกร๊าดให้ฟังหลายรอบแล้ว (โดยไม่สปอยอะไร) เราก็ได้แต่ซื้อหนังสือมาให้นอนกินฝุ่นอยู่ในชั้น จนกระทั่ง ได้หยิบเล่มแรกขึ้นมาอ่าน....

ผลเหรอ... หัวแตกโพละ ตะลุยอ่านเล่มที่เหลืออย่างตะกรุมตะกราม XD

ต้องขอบคุณเพื่อนคนนั้นอย่างมาก ที่เตือนว่า ก่อนอ่านจงอย่าได้หาข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้จากในเน็ตเชียว และอย่าดอดไปอ่านปกหลังโดยเด็ดขาด

ซึ่งเราค้นพบหลังจากอ่านจบแล้วว่า มันใช่เลยจ้ะซาร่า ถ้าอ่านละก็ คงพลาดความสนุกและหมดลุ้นในการไล่ล่าเศษขนมปังที่คนเขียนทิ้งเรี่ยรายไว้แน่ๆเลย

ดังนั้น ที่เขียนต่อไปนี้จะไม่สปอยจุดชวนลุ้น ถ้าจำเป็น จะกาดำไว้ ใครยังไม่อ่านก็สบายใจได้ แต่อาจจะปว่ดหัวกับความไร้สาระของ "แฟนเกิน" คนนี้สักหน่อย

อ้อ เราอ่านฉบับภาษาอังกฤษนะคะ ไม่รู้ว่าเขียนชื่อตรงกับฉบับแปลไทยโดยแพรวรึเปล่า

อ่านเล่มแรก คิดว่าก็คงเหมือนกับทุกคน คือ มันอืดอิ๊บอ๋าย ครึ่งแรกเป็นการเล่าเรื่องจากมุมมองของ เจ็น หัวขโมย พระเอกของเรา อีตาเจ็น มันกินกะนอนอย่างเดียว =_=" อ้อ อาบน้ำด้วย   แต่เรื่องก็อ่านได้เรื่อยๆ (เราค่อนข้างอึดนะเออ) ที่ช่วยชีวิตเรื่องนี้ไว้ได้ ก็คือ พวกตำนานเทพที่เอามาเล่าในหนังสือ อ่านแล้วเพลินดี รู้สึกสนุกกว่าเนื้อเรื่องจริงในครึ่งแรกซะอีก  แต่พอครึ่งหลัง อีตาเจ็นเริ่มฉายแววซ่าส์มากขึ้น จึงค่อยเห็นว่ามันมีสันหลังทำอะไรน่ารักๆก็เป็น เลยค่อยเอ็นดูขึ้นมาบ้าง นับตามเรื่องแล้ว ตอนนี้ก็อายุประมาณ 15-16 ละนะ

เล่มสอง เรื่องเริ่มดาร์กขึ้น เริ่มถูกจริต วี้ด เราเริ่มหลงรักเจ็นคุงอย่างหัวปักหัวปำ และค้นพบว่า คนเขียนไม่หน่อมแน้ม (ดีใจน้ำตาไหลพราก) OTP! ค่ะ OTP! จับคู่ได้ตามที่เราลุ้นไว้ในเล่มหนึ่งเป๊ะ  เล่มสามนี่เจ็นคุง โหยยย ฆ่ากันให้ตายไปเลยดีกว่า ยิ่งอ่านยิ่งชอบอ้ะ  ตอนจบมีเรื่องของเอ็ดดิสโผล่มาหน่อยนึง เลยพอจะทำให้เดาอายุตัวละครออกบ้าง เพราะตอนแรกก็เสียวๆอยู่ว่า robbing the cradle นี่มันขนาดไหนรึ 

โดยสรุป เล่มหนึ่ง ฉลาด, เล่มสอง สุดยอด, เล่มสาม เกินจะบรรยาย (โปรดอย่าถามว่า มันคือสรุปแบบไหน)

ใครที่ยังไม่อ่าน (ถ้ามี) แนะนำว่าให้อดทนอ่านเล่ม 1 ไปให้จบ จะได้กำซาบความสนุกโดยครบถ้วน แต่ถ้าทนเบื่อไม่ไหวจริงๆ ควรอ่านเล่ม 2 ต่อด้วยเล่ม 3 แล้วค่อยกลับไปอ่านปูพื้นเรื่องเล่ม 1 ก่อนกระโจนไปรอเล่ม 4 ที่จะออกปีหน้า ก็ได้นะคะ

ตอนนี้รอคอยเล่ม 4 ด้วยใจจดจ่อค่า