เมื่อวานนั่งดู Judging Amy แล้ว เขาพูดถึง Quote จากใน The Prophet ของ คาลิล ยิบราน ซึ่งเราชอบมาก เลยอยากเอามาแปลแปะไว้

Your children are not your children.
บุตรของท่านมิใช่บุตรของท่าน
They are the sons and daughters of Life's longing for itself.
พวกเขาเป็นบุตรและธิดาของชีวิต
They come through you but not from you,
พวกเขากำเนิดผ่านท่าน แต่มิได้กำเนิดจากท่าน
And though they are with you, yet they belong not to you.
และแม้ว่าพวกเขาจะอยู่กับท่าน แต่ก็มิได้เป็นสมบัติเป็นของท่าน
You may give them your love but not your thoughts.
ท่านอาจมอบความรักแก่เขา แต่ไม่อาจให้ความนึกคิด
For they have their own thoughts.
ด้วยพวกเขาล้วนมีความคิดเป็นของตนเอง
You may house their bodies but not their souls,
ท่านอาจมอบที่อยู่อาศัยแก่เขา แต่ไม่อาจให้ที่พักพิงกับจิตวิญญาณ
For their souls dwell in the house of tomorrow, which you cannot visit, not even in your dreams.
ด้วยจิตวิญาณของพวกเขาอยู่ในวิหารแห่งพรุ่งนี้ ซึ่งท่านไม่อาจไปเยี่ยมเยียนได้ แม้ในความฝัน
You may strive to be like them, but seek not to make them like you.
ท่านอาจพยายามทำตนให้เหมือนเขาได้ แต่อย่าได้พยายามทำให้พวกเขาเหมือนกับท่าน
For life goes not backward nor tarries with yesterday.
ด้วยชีวิตนั้นไม่อาจถอยกลับหลังหรืออ้อยอิ่งอยู่กับวันวาน
You are the bows from which your children as living arrows are sent forth.
ท่านเปรียบเช่นคันธนู และบุตรของท่านคือลูกธนูที่โลดแล่น
The archer sees the mark upon the path of the infinite, and He bends you with His might that His arrows may go swift and far.
นายขมังธนูเล็งยังเป้าหมายซึ่งอยู่ห่างออกไปมิสิ้นสุด และเขาได้โก่งท่านเต็มแรงเพื่อให้ลูกธนูนั้นพุ่งไปอย่างรวดเร็วและแสนไกล
Let your bending in the archer's hand be for gladness;
จงโน้มกายในมือของนายขมังธนูด้วยความยินดีเถิด
For even as He loves the arrow that flies, so He loves also the bow that is stable.
ด้วยแม้นายธนูจะรักลูกธนูที่บินไป เขาก็รักคันธนูที่อยู่นิ่งอย่างมั่นคงด้วยเช่นกัน

ท่อนสุดท้ายออกจะศาสนาไปนิดนึง แต่ก็กินใจดี