Seriously! ได้ดู Grey's anatomy เมื่อเดือนก่อน แต่เพิ่งได้ฤกษ์เขียน ก็โอกาสซะที หลังจากได้ยินชื่อเสียงมานาน ขึ้นต้นคำนี้ เพราะเป็นประโยคท็อปฮิตจากหนังซีรีส์ เรื่อง Grey's anatomy เป็นเรื่องราวชีวิตของหมอผ่าตัดฝึกหัด (Intern) ในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในซีแอตเติล
ที่ได้ฤกษ์ไปซื้อมาดู เพราะ ubc เอาไฮไลท์มาฉาย แล้วรู้สึกว่า เอ๊ะ ก็น่าสนใจแฮะ ปรากฏว่า ดูจบ วันรุ่งขึ้น ก็พบว่า Grey's anatomy ได้ลูกโลกทองคำ Drama TV ยอดเยี่ยมครั้งล่าสุด ไปเรียบร้อยแล้ว โอ้วว ยินดีด้วย นับว่าสมค่าที่สถานี ABC ดันขึ้นมาอยู่ในช่วงเวลาที่ชนกับซีรีส์ท็อปฮิต CSI ของ CBS แถมเรตติ้งยังออกมาสูงกว่าอีกด้วย
ดูแล้วรู้สึกยังไง ก็สนุกดี ถามว่าประทับใจมั้ย ตอบได้ว่า ไม่มาก ถือว่าทำได้ดีในฐานะ soap opera วัยทีน แต่คงอาจจะเป็นเพราะเราชอบ satire แบบ House หรือ เคสที่ดราม่าแบบผู้ใหญ่อย่าง E.R. (ภาคแรกๆ) มากกว่า โดยรวมแล้ว เลยค่อนข้างเฉยๆกับเรื่องนี้ อาจจะเพราะเรื่องนี้เจาะขายวัยรุ่น เลยมี soap opera element มากเป็นพิเศษ หึ หึ
(เมเรดิธ คริสติน่า และ จอร์จ)
ต่อไปจะสปอยเล็กน้อย
ดังที่บอก Grey's anatomy ถ่ายทอดเรื่องราวของหมออินเทิร์น 5 คนและบรรดาหมอ residence ที่เป็นผู้บังคับบัญชา ซึ่งน่าแปลกใจมากกว่า ทำไมต้องมามีความรักวนเวียนกันในหมู่คนแค่นี้ แม้จะเข้าใจล่ะนะ ว่าคงยากจะไปเจอคนอื่น แต่ ER ก็ยังดู soapy น้อยกว่านี้เลย เคสต่างๆในแต่ละตอนพิลึกในระดับธรรมดา รุนแรงในระดับบ้านๆ เราจะไม่เปรียบเทียบกับ House ซึ่งจองระดับความประหลาดหลุดโลก แต่เมื่อเทียบกับ E.R. แล้ว เอาเป็นว่า ถ้าเคสในเรื่องไปอยู่ใน E.R. คงเป็นเรื่องโจ๊ก ชวนหัวร่อกันพอควร นับว่าสมเป็น medical show สำหรับวัยรุ่นที่ยังมองโลกสดใสปิ๊งปั๊งอยู่ และยังไม่เลิกคิ้วกับซีรีส์ที่พรั่งพรูไปด้วยความบังเอิญจนน่าขัน ประเภท ภรรยาเก่าของหมอดีเร็ก แถมด้วยชู้ บังเอิ๊ญบังเอิญต้องมาอยู่ที่ Seattle Grace ทั้งๆที่แต่เดิมอยู่คนละซีกโลกกับนิวยอร์ก
จะว่าไปผู้กำกับเลือกฉากของท้องเรื่องได้เหมาะมาก อารมณ์ของเรื่องเข้ากับเมืองพิลึกพิลั่นที่น่ารักอย่างซีแอตเติ้ลอย่างเหมาะเจาะ ขอปรบมือให้กับคนเขียนบทด้วยในการสร้างเสน่ห์ให้เรื่องที่ดูเหมือนจะงี่เง่า ดูน่าทึ่งขึ้นมาได้ แถมยังทำให้เกิด identity เท่ๆขึ้นมาอีกหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็น Seriously! หรือ การตั้งสมญาหมอๆในเรื่องขึ้นต้นด้วยคำว่า Mc เช่นให้หมอดีเร็กเป็น Dr.McDreamy เพราะหล่อเท่โรแมนติก ตะหงิดๆอยู่หน่อยกับวิธีการพูดของนางเอกในตอนขึ้นต้น อย่างกับเคาะพิมพ์ออกมาจาก Carrie ใน Sex and the city มีคนบอกว่า คล้าย Scrubs มากกว่า แต่เราไม่เคยดู Scrubs เลยไม่รู้
(หมอดีเร็ก หรือ McDreamy)
นอกจากบทสนทนาที่มีเสน่ห์แล้ว แคสติ้งก็น่าสนใจ ผสมผสานเชื้อชาติดีมาก แม้ว่ายากจะเกิดในความเป็นจริง แต่เยี่ยมในแง่ของปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ตัวละครในเรื่อง เรายังไม่มีใครที่ปิ๊งเป็นพิเศษ แต่ค่อนข้างเอ็นดู หมอนางแบบ หรือ หนูอิซซี่ (izzie) และ จอร์จคุง ตัวจ้ำม่ำที่เป็นลูกไล่ของเพื่อนๆ รำคาญ Meredith นางเอก มากที่สุด (ประมาณอารมณ์เดียวกะ Carrie ใน Sex and the city เล็กน้อย) เพลงประกอบก็เพราะ ส่วนใหญ่เป็นเพลงวัยรุ่น ฟังเพลินดี นับว่าเป็นข้อดีสำหรับหนังเรื่องนี้อย่างมาก เพราะบทบรรยายบางครั้ง too Meredith ไปหน่อย
(Izzie)
(Alexจอมปากเปราะตัวแสบในเรื่อง)
บางครั้งดูๆไปแล้วก็รู้สึกยังกับตัวเองเป็น Bailey หรือตามสมญา The Nazi ในเรื่อง มองเด็กๆเค้ากระโดดโลดเต้นทำอะไรบ้าๆกัน แล้วก็ส่ายหัว ปลง
ส่วนใหญ่แล้ว ซีรีส์ใหม่ๆที่ได้ดูมานี่ ซีซั่นแรกมักจะอลังการ ซีซั่นที่สองลูกผีลูกคน ซีซั่นที่สามแล้วแต่ดวง เดาๆอยู่ว่าเรื่องนี้น่าเข้าสูตรไปด้วย เพราะวี่แววเท่าที่ได้ยินมานั้น soap opera element มีแต่นับวันจะเพิ่มขึ้น
