[Review] Ookiku Furikabutte

posted on 17 Sep 2008 13:22 by chihaya in Manga

ชื่อเรื่อง - Ookiku Furikabutte (เรียกว่า โอฟุริ ละกันนะ)
ผู้เขียน - HIGUCHI Asa
สนพ. - Kodancha (ยังไม่มีลิขสิทธิ์ในไทย)
แนว - กีฬา (เบสบอล)
ความยาว - 10 เล่ม (ยังไม่จบ)

เรื่องย่อ
ตัวเอกของเรื่องคือ มิฮาชิ เร็น หนุ่มน้อยม.ปลายปีหนึ่งจอมแหย ขี้แง พารานอยด์ และขาดความมั่นใจในตัวเองสุดๆ สมัย ม.ต้น มิฮาชิ ถูกเพื่อนร่วมทีมรุมรังเกียจที่ได้เป็นพิชเชอร์ เพราะอาศัยเส้นของปู่ที่เป็นเจ้าของโรงเรียน
เลยขาดความมั่นใจในความสามารถของตัวเอง แต่ก็ยังอยากจะเล่นเบสบอลต่อไป พอย้ายมาโรงเรียนใหม่ในชั้น ม.ปลาย ได้พบกับแคชเชอร์อาเบะ และโค้ชโมโมเอะ รวมทั้งสปิริตของเพื่อนร่วมทีม จึงช่วยขัดเกลาความสามารถของมิฮาชิที่ซ่อนอยู่ภายใน

มินนะซัง ไฟท์โตะ!
โอฟุริ ไม่ใช่การ์ตูนบ้าพลัง หรือเว่อร์ออกทะเล (แต่ก็ยังต้องมีเว่อร์มั่งแหละ ก็มันการ์ตูนน่ะนะ) เป็นการ์ตูนชีวิตของเด็กวัยรุ่น ที่เน้นมิตรภาพขำๆน่ารักๆมากกว่า  หายากมากๆที่จะมีการ์ตูนกีฬาที่ไม่ได้เน้นท่าไม้ตายสุดเดิ้น ฮีโร่สุดเจ๋ง ข้าเด่นมาคนเดียว แต่โฟกัสที่ทีมเวิร์คของทุกๆคนที่ช่วยกันเติมเต็มความไม่เพอร์เฟ็คของเพื่อนร่วมทีมแต่ละคน

พล็อตเรื่องไม่ได้มีอะไรซับซ้อน เป็นไปตามสูตรของการ์ตูนกีฬา แต่ความสัมพันธ์ของตัวละครนี่แหละที่ทำให้เรื่องนี้มีเสน่ห์ จนข้าพเจ้านั่งอ่านรวดเดียวแปดเล่ม แล้วก็นั่งน้ำลายยืดรอทีละตอนๆมาจนถึงเดี๋ยวนี้

มิฮาชิคุง... เธอต้องเป็นพระเอกที่ขาดความมั่นใจในตัวเองแต่ก็ยังน่ารักที่สุดตั้งแต่เคยอ่านมาแน่ๆเลย เวลาหน้าแดง ติดอ่าง ปากพะงาบ ตัวสั่นริกๆ หันซ้ายทีขวาที น่าแกล้งจริงๆ

ภาพ...
จะว่าไงดีล่ะ คือมันไม่สวยน่ะ บางคนอาจจะมีปัญหาในเรื่องนี้  แต่ที่ทำให้ข้าพเจ้ากุมขมับไม่ใช่เรื่องความสวยไม่สวยของลายเส้น แต่เป็นความแตกต่างอันน้อยนิดของตัวละครแต่ละตัว คือตอนแต่งชุดปกติก็โอเค แต่พอใส่ชุดแข่ง สวมหมวกเบสบอลแล้ว ยังกะพี่น้องยามาดะทาโร่ ขนาดต้องไปหาไกด์มานั่งสังเกตจุดเด่นของแต่ละตัวเลยทีเดียว

หยาดเหงื่อของลูกผู้ชายที่แผ่รังสีไวโอเล็ต...
ว่ากันแบบจริงๆไม่เบี่ยงเบนแล้ว โอฟุริเป็นการ์ตูนกีฬาแบบฮาร์ดคอร์ ที่ไม่เน้นความรักหนุ่มสาวเลย (ประมาณว่าปราศจาก hint ใดๆทั้งสิ้น) แต่กลับกลายเป็นเรื่องที่ดังในหมู่สาววาย ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจอะไร เพราะการ์ตูนกีฬาที่เต็มไปด้วยหนุ่มน้อยน่ารักๆ แต่ดันมีผู้หญิงโผล่มาอยู่แค่สองสามคน ไม่มีทางจะหลุดรอดเรดาห์ชาวสีม่วงไปได้  เลยเห็นมีโดจินเรื่องนี้ออกมาอย่างเป็นล่ำเป็นสัน

กรี๊ด
ทาจิมะๆๆๆๆๆๆ  เด็กบ้านี่ฮาได้ตลอดศกจริงๆ ทาจิมะเป็น clear up batter ที่มีพรสวรรค์ แต่ถูกจำกัดด้วยรูปร่างที่ทั้งเล็กทั้งเตี้ย เลยไม่สามารถทำคะแนนสูงๆได้ ที่ชอบอีกอย่างคือ หมอช่างเป็นเด็กติงต๊องที่มองโลกในแง่ดี และบ้าบอได้น่าหยิกมากๆ มีคนบอกว่า Tajima can hit ANYTHING! But with great talent comes great retardation. จะว่าไปแล้ว ถ้าได้ทาจิมะมาเป็นหมาที่บ้าน และมิฮาชิเป็นแมวที่บ้าน คงจะตลกดี

จิโยะจังน่าร้ากกกกกก จิโยะเป็นสาวน้อยอารมณ์ดี ผู้จัดการทีมของนิชิอุระ เนื่องจากเป็นสาวน้อยหนึ่งในสามคนที่ออกมาในเรื่อง (นอกไปจากโค้ช และรุริ ลูกพี่ลูกน้องของมิฮาชิ) ก็เลยเป็นเชื้อไฟให้ข้าพเจ้าลุ้นอยู่ว่า ใครจะมาหัวใจของหนูจิโยะไป

เรื่องนี้มีเป็นอนิเมออกมาด้วย ได้ยินว่าทำได้ดี และแทบจะไม่เผาเลย ใครเป็นแฟนอนิเมลองหามาดูกัน

 

Comment

Comment:

Tweet

กรี้ดเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ
เริ่มจากอนิเมก่อน แล้วค่อยไปหาแสกนอ่าน
คอนเฟิร์มว่าอนิเมทำดีมากๆ ภาพสวย +เสียงพากย์กับมิฮาชิสั่นสะท้านแบบภาพเคลื่อนไหวopen-mounthed smile มันแหล่มสุดๆ
อยากให้มันมีแปลไทยจริงๆ(ถ้ามีคงเป็นSIC?)
เพราะเรื่องกฎกติกาภาษาอังกฤษทำเรามึนมาก

อ้อ อนิเมเพลงเพราะด้วย โดยเฉพาะED2

อยากมีอาเบะเป็นน้องชาย คงแปลกๆดี
อยากมีเรนเรนไว้เป็นสัตว์เลี้ยง น่าแกล้งมาก

ตัวละครเรื่องนี้น่ารักทุกตัวจริงๆ ให้ตายเถอะ!!

#3 By zoo on 2008-09-17 22:35

แอบมากรี๊ดด้วยยยยย

เราชอบเรื่องนี้มากมายเลยน๊าาาาา
รออยู่ว่าเมื่อไหร่จะเข้าไทย

ถึงจะบอกว่าไม่เน้นเรื่องความรักอะไรก็เหอะ...แต่หลายๆประโยคมันก็ช่าง.....แสดงมิตรภาพลูกผู้วาย เอ๊ย! ชายดีจริงจริ๊งงงงง

#2 By 『 フェロン 』 on 2008-09-17 16:13

มิตรภาพระหว่างหนุ่มเคะกลุ่มใหญ่
อืม น่าอ่านจริง ๆ อะจิ้น ๆ

#1 By Gathering Urza on 2008-09-17 14:05